Quizás no seamos tan malos como pensamos que somos. Si aún estamos luchando, aún estamos sanos, si aun en nuestros fallos por cumplir lo que Jesús nos pide, si estamos luchando honradamente, hay algo de virtud. Freud dijo que no podemos amar a nuestro prójimo como a nosotros mismos, y sin duda esto es cierto. Pero cuando aceptamos la realidad que subyace tras el mandamiento, ese prójimo nuestro es tan digno de amor como nosotros mismos; entonces en nuestro verdadero intento de actuar con arreglo a la petición de Jesús, estamos conociendo que nuestro prójimo es digno de amor aun cuando, en este punto de nuestras vidas, seamos demasiado débiles para darlo. Y ese es el punto: Continuando la lucha, a pesar de nuestros fallos, por cumplir el gran mandamiento de amor que Jesús nos dio, conocemos la dignidad inherente de nuestros enemigos, conocemos que ellos son dignos de amor y conocemos nuestra propia negligencia. Eso es “imperfecto”, desde luego; pero -sospecho- Tomás de Aquino diría que es ¡un punto de partida!
Somos Comunidades Cristianas que intentamos con nuestras vidas construir un mundo mejor basados en los valores del Evangelio de Jesús: Izalzu Ochagavía Ezcároz Jaurrieta Oronz Esparza de Salazar Ibilcieta Sarriés Igal Güesa Izal Gallués Iciz Uscarrés Ustés Navascués Aspurz Zaraitzu Almiradioetako Elizak Gure bizitzarekin, eta Jesusen Ebanjelioaren balioetan oinarrituz, mundu hobe bat eraikitzen gabiltzan hainbat Kristau Komunitate gara. Gauzak ondo egiteko asmoarekin elkartutako parrokiak.
- Página principal Orri nagusia
- Invitación a las Actividades Ekintzetara gonbidapena
- Horario de Misas Meza orduak
- Evangelio del día comentado, aipatuteko egunaren Ebangelioa.
- Fotografías, Celebraciones Argazkiak, Topaketak
- EL SINODO 2021-2024
- Nuestras Comunidades Parroquiales
- Pensando Pentsatzen
- Pasatiempos, Niños y Niñas Denbora pasagarriak eta haurrak
- Cristianos Perseguidos Kristauak eta Jazarri Elizak
- Euskaraz - En Vasco
- Pautas de meditación diaria
- Temas de Formación Teológica. Formakuntzako gaiak
- Temas de Formación Bíblica - Bibliako prestakuntzako gaiak
- Salud Mental . Odimen Osasuna
- La Virgen María - Ama Birjina
- Jóvenes Gazteak
- Cursos ofrecidos
- Catequésis, Katekesia
- Jubileo 2025
- Hoja Parroquial Parrokia orria
- Oración, meditación, relajación con el evangelio
- Pastoral Vocacional-Lanbide Saila
- Eucaristías--Mezak
- Películas, Film, Recomendadas, Filmak Gomendagarria
- Participación Política del Cristiano y Democracia - Kristauaren parte-hartze politikoa eta demokrazia
- Sígenos en nuestro perfil de facebook
NUESTRAS PARROQUIAS
Bizitza sortzen duen Parrokia baten bila gabiltza, bertan Bataioaren bidez sortu ginen, eta gure seme-alabei jaiotzetik hil arte laguntzen diena. Katekesi eta ebanjelizazioaren fedean hezten eta heltzen garen ikastetxea da, bihurtze pertsonal eta komunitarioko etengabeko zeregin bezala, inoiz bukatzen ez den prozesu dinamiko bat bezala ulertua, Jainkoaren esperientzia sakona eta Kristoren bizitzaren barnerapen bezala (Gal 2,20; Filp 1,21). Topagune eta elkarte-lotura izan behar du, denontzat irekitako etxea, behartuen etxebizitza, plataforma misiolaria, aske ikasi eta bizitu dezakegunak, gizarte berri baten hartzigarria.
miércoles, junio 29, 2016
La lucha por amar al prójimo
Quizás no seamos tan malos como pensamos que somos. Si aún estamos luchando, aún estamos sanos, si aun en nuestros fallos por cumplir lo que Jesús nos pide, si estamos luchando honradamente, hay algo de virtud. Freud dijo que no podemos amar a nuestro prójimo como a nosotros mismos, y sin duda esto es cierto. Pero cuando aceptamos la realidad que subyace tras el mandamiento, ese prójimo nuestro es tan digno de amor como nosotros mismos; entonces en nuestro verdadero intento de actuar con arreglo a la petición de Jesús, estamos conociendo que nuestro prójimo es digno de amor aun cuando, en este punto de nuestras vidas, seamos demasiado débiles para darlo. Y ese es el punto: Continuando la lucha, a pesar de nuestros fallos, por cumplir el gran mandamiento de amor que Jesús nos dio, conocemos la dignidad inherente de nuestros enemigos, conocemos que ellos son dignos de amor y conocemos nuestra propia negligencia. Eso es “imperfecto”, desde luego; pero -sospecho- Tomás de Aquino diría que es ¡un punto de partida!
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Bienvenido amig@, gracias por tu comentario